HOME
OVER MIKIPEDIA
LANDEN
FOTO’S
VIDEO’S
KUNST
LITERATUUR
BLOG

COLOFONhome.htmlover_mikipedia.htmllanden.htmlfotos_%281%29.htmlvideos.htmlkunst.htmlliteratuur.htmlBlog/Blog.htmlColofon.htmlshapeimage_4_link_0shapeimage_4_link_1shapeimage_4_link_2shapeimage_4_link_3shapeimage_4_link_4shapeimage_4_link_5shapeimage_4_link_6shapeimage_4_link_7shapeimage_4_link_8

Aan een van de oudste meren ter wereld ligt Ohrid, een stad met een geschiedenis die teruggaat tot 5000 v. Chr. en die claimt na Damascus de langst continu bewoonde plek ter wereld te zijn. Tevens wordt beweerd dat er in de stad en rond het meer exact 365 kerken, kloosters en heilige plaatsen zijn, een voor iedere dag, zodat Ohrid ook wel Slavisch Jeruzalem wordt genoemd. Zowel het meer als de stad staat op de werelderfgoedlijst van Unesco.


In de oudheid heette Ohrid Lychnidos, stad van licht, naar het kristalheldere water van het meer. Het was de hoofdstad van Dasaretia, een regio die werd bevolkt door de Griekse stam van de Dasareten, en die ook zijn sporen in het Albanese Berat heeft nagelaten. Ten tijde van Philippus II (382-336 v. Chr.), vader van Alexander de Grote, vestigden de eerste Macedoniërs zich in de stad. Lychnidos bleef onder Macedonische invloed tot de Romeinen de plaats in 148 v. Chr. innamen. De stad kwam aan de Via Egnatia te liggen waar zij rijkelijk van profiteerde.

Via deze handelsweg kwamen ook de eerste zendelingen, en vanaf de vierde eeuw werd Lychnidos christelijk. In de zesde eeuw vielen de heidense Slaven vanuit het noorden het gebied binnen en veroverden het op de Byzantijnen. Rond 830 werd de stad Bulgaars. Ook de naam veranderde: Lychnidos werd vanaf 879 Ohrid (Slavisch voor ‘op een heuvel’).

Niet lang daarna kwamen de twee missionarissen Clemens en Naum naar Ohrid om kloosters te stichten waar werd onderwezen in de Slavische taal. De stad ontwikkelde zich als een belangrijk religieus centrum op de Balkan. Van 992 tot 1015 was Ohrid de hoofdstad van het Eerste Bulgaarse Rijk en viel daarna weer in handen van de Byzantijnen, die de stad en het culturele leven verwaarloosden.

Drie eeuwen later wisten de Serviërs Ohrid voor 60 jaar in handen te krijgen, maar moesten de stad in 1395 al weer uit handen geven aan de Ottomanen. Hun hegemonie duurde ruim 500 jaar. Tijdens de Balkanoorlogen van 1912-1913 werd Ohrid resp. Servisch, Bulgaars en weer Servisch. Daarna werd de stad opgenomen in het Koninkrijk van Serviërs, Kroaten en Slovenen, de voorloper van het communistische Joegoslavië. Sinds 1991 ligt Ohrid in de Republiek Macedonië. 




Wie Ohrid op een mooie dag bezoekt, zal zich ongetwijfeld voor even in het verloren paradijs wanen: de stad is uniek gelegen aan het meer en tussen de bergen, en het is een feest om in het oude centrum rond te dwalen. Wat je zeker niet mag overslaan:


  1. Kerk van de Heilige Clemens: deze kerk uit 2002 is gebouwd naast de plek waar de heilige Clemens in 893 zijn eigen klooster stichtte. Het exterieur van de kerk en de geweldige locatie zijn overigens eerder een bezoek waard dan het interieur.

  2. Kerk van Johannes de Evangelist: spectactulair op een rots boven het meer staat deze kleine kerk, even buiten de stad. Het godshuis stamt uit de dertiende eeuw en vertoont ook Armeense invloeden. Binnen is de kerk beschilderd met fresco’s.

  3. Fort van Samuel: gebouwd door tsaar Samuel in de tijd dat Ohrid hoofdstad van het Bulgaarse Rijk was. Ook een deel van de oude stadsmuren staat nog overeind.

  4. Amfitheater: dit Romeinse theater is ongeveer 2000 jaar oud. Het heeft tijden onder de aarde gelegen maar is sinds de negentiger jaren van de vorige eeuw volledig blootgelegd. Er worden geregeld toneelstukken opgevoerd en concerten gehouden, dus als je een beetje geluk hebt...

  5. Nationaal Museum van Ohrid: dit museum werd oorspronkelijk geopend in 1521 en is daarmee misschien wel het oudste ter wereld. Het is nu gehuisvest in een negentiende eeuwse Macedonische woning. Te bekijken zijn overblijfselen uit prehistorische, klassieke en middeleeuwse tijden.

  6. Iconengallerij: ligt op een van de hoogste heuvels van de stad. Een zaal met iconen uit verschillende kerken, afkomstig uit heel Macedonië. De iconen dateren van de elfde tot en met de negentiende eeuw en zijn chronologisch opgehangen.

 

De Macedonische vlag is sinds 6 oktober 1995 in gebruik. Macedonië had in de drie jaar daarvoor een rode vlag met de Zon van Vergina. Dit was tegen het zere been van Griekenland, dat meende het alleenrecht op de Zon van Vergina te hebben. Het land stelde een handelsembargo in. Daarop wijzigde Macedonië zijn vlag.