De aan de Heilige Joris gewijde kathedraal in Zvartnots (lett: hemelse engelen) was ooit de grootste kerk van Armenië. Het indrukwekkende godshuis werd tussen 642 en 662 gebouwd op instigatie van Katholikos Nerses III, net na ‘s lands herstel van de eerste Arabische inval - een chaotische tijd in de Armeense geschiedenis, waarin de Armeniërs in hun strijd tegen de Arabieren moesten kiezen tussen aansluiting bij óf de Byzantijnen óf de Sassaniden. Vermoedelijk stortte het heiligdom in 930 in als gevolg van een aardschok.


De locatie van de kerk was volgens de legende de plek waar koning Trdat III en Gregorius de Verlichter elkaar voor het eerst ontmoetten. Nerses III, die de bijnaam De Bouwer had, liet hier een kathedraal neerzetten om de nieuwe hoofdkerk van de Armeense kerk te worden, en daarmee die van Echmiatsin te overtreffen. Dat doel werd niet alleen door de omvang bereikt, maar ook door de afwijkende, unieke architectuur. Zo bestond het godshuis, naar men nu veronderstelt, uit drie lagen, en was de buitenzijde circelvormig - dat wil zeggen, de onderste laag had 32 gelijke zijden, de bovenste had er 16 - terwijl de binnenkerk het gebruikelijke grondplan van een Grieks kruis had, dat werd gevormd door drie halfronde arcaden en een gesloten, halfronde apsis. De koepel van het gebouw werd geschraagd door vier enorme, vrijstaande kolommen, die onderling waren verbonden door de zuilengallerijen.   


De kathedraal moet zeer rijk gedecoreerd zijn geweest, getuige de gesneden stenen met fruitmotieven en de frescoresten, die rond het complex verspreid liggen. Precies in het midden van de kerk, destijds dus onder de koepel, is nog een verdiept doopbekken te zien, waarheen een trapje leidt - in de oosters orthodoxe traditie is men gewoon de dopeling volledig onder te dompelen.


De ‘archeologische vindplaats van Zvartnots’ (zoals Unesco het terrein noemt) werd pas tussen 1901 en 1907 ontdekt en opgegraven. Inmiddels staat een aantal zuilen op de oorspronkelijke plek terug zodat de bezoeker een redelijk goede indruk kan krijgen van de grootte van de kathedraal. Aan de zuidwestzijde zijn ook de resten van het paleis van de Katholikos blootgelegd. Te zien zijn onder andere de overblijfselen van een vergaderzaal, een refter, een badkamer, en een kleine kapel met daarachter een ruimte waar druiven werden geperst.

HOME
OVER MIKIPEDIA
LANDEN
FOTO’S
VIDEO’S
KUNST
LITERATUUR
BLOG

COLOFONhome.htmlover_mikipedia.htmllanden.htmlfotos_%281%29.htmlvideos.htmlkunst.htmlliteratuur.htmlBlog/Blog.htmlColofon.htmlshapeimage_6_link_0shapeimage_6_link_1shapeimage_6_link_2shapeimage_6_link_3shapeimage_6_link_4shapeimage_6_link_5shapeimage_6_link_6shapeimage_6_link_7shapeimage_6_link_8
Tot op de dag van vandaag is de Armeense genocide een ingewikkelde en gevoelige kwestie. De centrale vraag is: heeft de Ottomaanse regering formeel (en daarmee een verboden) opdracht gegeven voor een volkerenmoord op de Armeniërs in het rijk, of is er ‘slechts’ sprake geweest van een opdracht tot deportatie naar Syrië in 1915, waarbij honderdduizend tot een miljoen etnische Armeniërs omkwamen?

Veel Westerse landen gaan uit van genocide, terwijl Turkije - als opvolger van het Ottomaanse rijk - deze genocide ontkent.

Het onopgeloste vraagstuk zorgt voor veel wrijving tussen Armenië en Turkije. Zo is de grens tussen de beide landen al jaren gesloten.

Anno 2009 is een eerste poging tot verzoening ondernomen.